Vandaag de dag

Vanaf vandaag staat mijn nieuwe website online, en ik vind ze geslaagd. Bovendien kan ik ze al zelfstandig bijwerken, en het is heerlijk iets helemaal alleen van mezelf te hebben. Ik sta dus voortaan op de wereldkaart!
Als jullie ze bezoeken, laat dan gerust jullie commentaar achter, en meldt mij eventuele taalfouten, want alles kan altijd beter.
Vandaag schijnt ook nog eens de zon, en dus duiken we een uurtje de tuin in om de laatste bloembollen in de grond te krijgen.
De herfst heeft er ook al voor gezorgd dat de moestuin stilaan onder een gouden bladerdek komt te liggen, en dus beschermd is tegen de eerste vrieskou. Bedankt natuur!

Vandaag de dag

Via Play naar de film “Sprakeloos” gekeken naar het boek van Tom Lanoye, dat hij schreef over het levenseinde van zijn moeder.
Sterven, daar moet een mens niet bang voor zijn, dat is voor iedereen gelijk, maar hoe sterven dat is waarschijnlijk voor iedereen anders, en ik hoop dat het niet is zoals in de film, afgetakeld en mensonwaardig.
De film is knap geregisseerd door Hilde Van Mieghem en schitterend vertolkt door een handvol fantastische acteurs. Want dat hebben wij toch in Vlaanderen, heel goede acteurs!
De 85-jarige moeder wordt vertolkt tot Viviane De Muynck, die werkelijk een Oscar verdient, al zou dat nog te weinig eer zijn.
De film heeft indruk gemaakt op mij, en ik raad hem dan ook ten volle aan.

Vandaag de dag

Wat is dat nu weer “Black Friday komt eraan”? Voor mij is elke vrijdag een zwarte vrijdag, want al altijd kuisdag geweest.
Het zal wel weer iets uit de Amerikaanse wancultuur zijn zeker? En het zal wel weer iets met de commerce te maken te hebben en geld uitgeven?
Ik moet al dat gedoe niet hebben en ben al lang blij als het eens een rustige week is, en dat heeft niets met mijn ouderdom te maken, ik ken nog zo’n mensen. Het is allemaal teveel en op een hoop, zodat het niet plezant meer is.
Ik denk dat ik deze week mijn website eens serieus ga bijwerken en aan mijn gedichten schaven, want niet alles wat een mens schrijft is ook de moeite waard om gelezen te worden…

Vandaag de dag

Op 19.11.1976 om 9u20 werden wij ouders van een unieke zoon. Hij werd geboren als mening koningskind met een keizersnede en na 36 uur gekreun en gepuf. Maar het was en is zeer zeker de moeite geweest!
Eén van de vele herinneringen toen hij als kleine peuter voor de tv stond mee te zingen met Patrick Hernandez:

Vandaag de dag

Als iedereen nu eens zijn werk goed deed, zouden we dan niet wat minder stress hebben? En als je nauwelijks de taal van je klanten begrijpt, kan je ook geen goede service leveren. Zoekt u dan liever een andere job, of ergens waar je de mensen wel verstaat!
Ik ben daar niet fanatiek in, maar als ze ten gevolge daarvan de klanten verkeerde zaken leveren dan wel, dan vind ik nog altijd dat de klant koning is.
Het was dus een wat rommelige voormiddag, met ook nog een louche Engelstalig telefoontje, die de volle emmer stress over zich gekregen heeft, want ik heb mij eens goed afgereageerd. En in het Nederlands!!!

Vandaag de dag

Vandaag komt de meter van Remco op bezoek. Dat wordt een ganse namiddag kletsen, herinneringen ophalen, en roddelen. Heel gezellig altijd om een schoolvriendin uit Overijse op bezoek te krijgen. We zijn opgegroeid in dezelfde biotoop en we hebben beiden het hart, en nog veel meer, op de tong. En we zijn beiden kattenliefhebbers!
Overijse, waar ik geboren, schoolgelopen en opgegroeid ben, en waar mijn zoon nu woont, blijft voor mij de mooiste en gezelligste plek op aarde.
Ik was er niet altijd gelukkig, vooral thuis niet, maar de omgeving waar ik rondgelopen heb, de natuur vooral, heeft zeker vorm gegeven aan wie ik nu nog ben. En alles is nog bijna gebleven zoals het was, waarschijnlijk dankzij het feit dat een groot deel eigendom was en is van de graaf van Huldenberg. Leve de adel dus en het blauwe bloed!

Vandaag de dag

Ik vind dat altijd zo spijtig en een verkwisting van mogelijkheden als iemand overgaat tot zelfdoding. Dat voelt aan alsof ikzelf en de maatschappij gefaald hebben.
Want je kan geholpen worden! Het zal bloed zweet en tranen kosten, maar het is zeer zeker de moeite waard. Je wordt uiteindelijk een beter en tevredener mens, maar inderdaad het is hard werken en knokken.
Bovendien is er nu ook heel goede medicatie, en wees gerust aan antidepressiva geraak je niet verslaafd, en ik kan het weten. Ik ben er al zo’n viermaal mee geholpen geweest en telkens maar tijdelijk.
Maar naast de pillen, is er dus ook dat harde werken aan jezelf om je vergeten waarheid terug vinden. Want het duurt een tijdje voor je niet keer op keer in dezelfde val trapt en de aard van het beestje is ook niet te onderschatten.
Ga de oorzaak dus ook niet zoeken bij anderen, je hebt het zelf allemaal in de hand, en dat is toch wel een heel groot pluspunt, nietwaar.
Dus goed voor jezelf zorgen en radicaal voor jezelf kiezen daar is niets mis mee, wat anderen ook beweren!