september 2008

Bijna driemaal een depressie gehad: een postnatale-depressie acht maanden na de geboorte van onze zoon, tussen mijn veertigste en vijftigste een depressie die jaren geduurd heeft, en twee jaar geleden bijna een derde. Bijna, want ondertussen was ik zodanig ervaringsdeskundig geworden dat ik spoedig de signalen herkende en onmiddellijk in actie schoot om erger te voorkomen. De signalen: niet meer kunnen slapen, niet meer kunnen eten, angstig, gespannen, niet meer in staat om te denken en te doen… Direct naar de huisdokter, de vertrouwde medicatie gevraagd en een gesprek bij de psychiater die mij al jaren kende. Na een paar weken was de race naar de afgrond gestopt en het gevaar geweken. Ik kon het leven en mijn omgeving weer aan en iedereen rond mij haalde opgelucht adem.

Depressie is een ziekte. Een ziekte zoals alle andere ziekten. Een ziekte waarvan je de symptomen kan herkennen en waar je je preventief kan tegen wapenen. Het is wel een zware ziekte die maar al te vaak deskundige hulp vereist. Je krijgt medicijnen en je kunt in therapie gaan bij een psycholoog of bij de psychiater. En je kunt ervan genezen!