augustus 2004

De filosoof Arnold Cornelis zegt dat ieder van ons een verborgen programma in zich draagt. Vanuit dat programma, dat zich in de tijd ontvouwt, ontwikkelen we ons. Dat gebeurt onbewust. Eerst zijn we nog volop bezig met iets dat ons tot dan toe bevredigde, het volgende moment ‘klopt’ er iets niet meer, ervaar je een kortsluiting tussen jezelf en je omgeving. Uitgeblust, burn-out? Er is iets veranderd: het verborgen programma brengt je zonder dat je je dat bewust bent in een volgende fase. Dat betekent dat iedereen van tijd tot tijd overgangen ervaart, van de ene fase in zijn leven naar de andere. Dat brengt pijn en onzekerheden met zich mee, en emoties die Arnold Cornelis benoemt als angst, boosheid en verdriet.

Hij beschrijft ook hoe de externe tijd, die wij als drukte, tijdsdruk, deadlines ervaren, ons vaak zozeer domineert dat we niet de tijd nemen om die emoties toe te laten en ons verhindert om te luisteren naar de signalen die het verborgen programma uitzendt over de weg die we in deze volgende fase zouden moeten gaan.