Viooltjes

Eigen-wijze viooltjes
kijken mij uitdagend aan.

Vooral het eerste,
het tweede en derde
al wat minder,
het vierde ge-matigd,
terwijl het vijfde
nu pas de knop opendraait…

In harmonie
spelen zij een symfonie
in klank-kleuren paars, geel en wit
op be-perkt gebied.

Micheline Baetens, 28 juli 2011

Alle doden

Alle doden die ’s nachts
Door mijn dromen spoken
Zijn uitermate zichzelf gebleven,
Uitgesproken liefdevol en meedogenloos
Eisen zij een tweede leven
In mijn bed
En weerom heb ik geen verweer
Dat zij nu, onmachtig overdag,
Nacht na nacht
De plak zwaaien met geweld en tederheid.

Micheline Baetens, 3 juli 2011